இந்தியா டுடே வெளியிட்டிருக்கும் சூர்யா சிறப்பிதழ்

இந்தியா டுடே நடிகர் சூர்யாவைப் பற்றிய சிறப்பிதழ் ஒன்று வெளியிட்டிருக்கிறது.

ஒன்று மட்டும் உறுதி. இன்றைய தமிழ்த் திரையுலகில் நடிகர் திலகம் சிவாஜி, கமலஹாசன் இவர்களுக்கு அடுத்து ஒரு நடிகரின் நடிப்பாற்றலுக்கு சிறப்பிதழ் வெளியிட்டுப் பேச முடியும் என்றால் அது 

சூர்யாவுக்கு மட்டுமே முடியும்.

காரணம், அதற்கான ‘சரக்கு’ சூர்யாவிடம் மட்டும்தான் உள்ளது. இதையே அகில இந்திய ரீதியில் வெளியிட முடியுமானால் ஆமீர்கானுக்கு       மட்டும்தான் வெளியிடமுடியும் என்று நினைக்கிறேன்.

இன்னொரு விஷயம் இப்போது தமிழில் இயங்கிவரும் வார மாத இதழ்களில் இத்தனை உயர்தரத்தில் பளபளவென்று ஆர்ட் காகிதத்தில் இவ்வளவு பெரிய வடிவமைப்பில் சிறப்பிதழ் வெளியிடுவதென்பதும் இந்தியா டுடேக்கு மட்டும்தான் சாத்தியம் என்றே நினைக்கிறேன்.

மலரை ஒரு புரட்டுப் புரட்டுவோம்.

முதலாவது கட்டுரையே ராஜன் குறை என்பவரின் கட்டுரை. ‘அசத்தல் நாயகன்’ என்ற பெயரில் எழுதியிருக்கிறார். கொஞ்சம் மலையாள நெடி அடித்தாலும், ‘கேரளாவில் மம்முட்டியும் மோகன்லாலும் ஏற்று நடிக்கக்கூடிய பாத்திரங்களைப் பரிசீலித்தாலேயே சூர்யா போன்ற திறன்மிகு நடிகர்களுக்குப் பல வாய்ப்புகள் புலப்படலாம்’ என்று கருத்து கந்தசாமியாய் அதிகப்பிரசங்கித்தனம் காட்டியபோதும் அது ஒரு நல்ல கட்டுரை.

குறிப்பாக ‘நீங்களும் வெல்லலாம் ஒரு கோடி’ என்ற நிகழ்ச்சியை சூர்யா ஆரம்பித்து மிக மிகப் பரபரப்புடன் வெற்றிகரமாகநடத்திச் சென்று முடித்தபின்னர் அதன் அடுத்த தொடர்ச்சியை நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் ஏற்று நடத்துகிறார். அதில் ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு நடிகர் சூர்யா கலந்துகொள்ள வருகிறார். அப்போது பிரகாஷ்ராஜ் சூர்யாவைச் சீண்டும் விதமாக ஒரு கேள்வி கேட்கிறார். “சிங்கம் படத்தில் ஓங்கியடிச்சா ஒன்றரை டன் வெயிட்டுடா என்று ஒரு வசனம் பேசுவீர்களே…சிங்கம்-2 படத்தில் என்ன சொல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்கிறார்.

அதில் ஒரு சிறிய எள்ளல் இருந்தது. சூர்யாவைத் தனிப்பட்ட முறையில் கிண்டல் செய்யவில்லை. அத்தகைய வசனங்களைப் பேசும் கதாநாயகப் பாத்திரம் குறித்த கிண்டல் லேசாக இருந்தது.

சூர்யா பதிலுக்கு முகத்தை மிகவும் சீரியசாக வைத்துக்கொண்டு “பாஞ்சு அடிச்சா பத்து டன் எடைடா” என்பது போல ஏதோ ஒரு பஞ்ச் டயலாக்கை பதிலாகச் சொன்னார். அவர் சொன்ன விதம் மிகவும் சுவாரசியமாக இருந்தது. அதைக் கொஞ்சம் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.

பஞ்ச் டயலாக் பற்றிய பிரகாஷ்ராஜின் கிண்டலுக்கு மிகவும் சீரியசாகவும் பணிவாகவும் பதில் சொன்னார் சூர்யா. அவர் கிண்டலைப் புரிந்துகொண்ட தொனியும் அதில் இருந்தது. இருந்தாலும் இது என்னுடைய தொழில் என்று உணர்த்தும் தொனியும் இருந்தது. அதைப் பார்த்தபோது மிகவும் குறிப்பிடத்தகுந்த தருணம் இது என்று தோன்றியது.

இரா நரசிம்மனின் ‘சூர்யா எனும் மனிதன்’ கட்டுரை ‘சிவகுமாரின் மகன் என்றாலும் சூர்யா வாரிசு நடிகராக வளர்ந்திருக்கவில்லை. முதல் வாய்ப்பும் சரி, அதன்பின் கிடைத்த வெற்றிகளும் சரி அவரது முயற்சியால் கிடைத்தவைதாம். ஆனால் தந்தை சிவகுமாரிடம் இருந்து அவர் அருங்குணங்களை வரித்துக் கொண்டுள்ளார்’- என்பது சரியான கோணத்தில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம் போல அழகான கச்சிதமான படப்பிடிப்பு.

இயக்குனர் பாலாவின் ‘என் தம்பி’ கட்டுரை மிகச்சிறியதே என்றபோதிலும் அருமையான கட்டுரை. முடிந்தவரை அவர் ‘எல்லாவற்றையுமே’ சொல்லிவிட்டார் எனலாம். கொஞ்சம் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்குப் போகும் பாலா ‘நான் விரும்பிய பெண்ணை எனக்குத் திருமணம் செய்துவைத்தவர் சிவகுமார் சார். அதனால் அண்ணனாக சூர்யா விரும்பிய பெண்ணை அவனுக்குத் திருமணம் செய்துவைக்க நானும் என்னளவில் முன் நின்றேன். வாழ்க்கையில் அவனுக்குக் கிடைத்த பெரிய வரம் அந்தப் பெண்தான் என்று சொல்வேன். அவ்வளவு அன்பான அக்கறையான மனுஷி’ என்று சொல்லும் பாலா கூடவே இன்னொன்றையும் குறிப்பிடுகிறார்.

‘நான் யார் முன்னாலும் தயங்காமல் சிகரெட் பிடிப்பவன். ஆனால் சூர்யா முன்னால் ஒரு சிகரெட் முடித்துவிட்டு அடுத்த சிகரெட்டை எடுத்தாலே அவன் முகம் வாடிவிடும்’ என்று சொல்லி சூர்யா முன்னால் சிகரெட் பிடிக்கத் தயங்குவதாகக் கூறும் இடத்தில் நிச்சயம் சூர்யா அடைந்திருக்கும் மரியாதைகள் வரையறுக்கப்படுகின்றன.

‘சூர்யா எனும் வளர்பிறை’- என்ற ஆர்.எஸ். அந்தணன் கட்டுரை நல்ல அலசல். முக்கியமான ஒவ்வொரு திருப்பம் ஏற்படுத்திய படங்களையும் அலசிக்கொண்டே வருகிறார் அந்தணன். அவரது முத்திரை இந்த இடத்தில் அழகாக விழுந்திருக்கிறது. ‘ஒவ்வொரு படத்தின் வெற்றிக்குப் பின்னாலும் சூர்யாவின் நடிப்பு மட்டுமல்ல; அதைத் தாண்டிய உழைப்பும் இருந்தது’

இயக்குனர் ஹரியின் கட்டுரையும் ‘நான் உதவி இயக்குனராக இருந்தபோதே சூர்யாவை எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்’ என்ற பாசக் குறிப்புடனேயே ஆரம்பிக்கிறது. ‘ஒரு நடிகர் என்பதைத் தாண்டி படப்பிடிப்புத் தளத்தில் எல்லாருக்கும் எல்லா வசதிகளும் கிடைக்கின்றனவா என்பதைக் கண்காணித்துக்கொண்டே இருப்பார்’ என்று ஹரி சொல்லும் தகவல் முக்கியமானது.

எத்தனைச் சிறப்பான நடிப்பாலும் ஏற்படுத்த முடியாத உயர்வை மக்கள் மனதில் சடாரென்று ஏற்படுத்திவிடக்கூடிய வார்த்தை இது.

இம்மாதிரியான வார்த்தைகள்தாமே எம்ஜிஆருக்கு மக்கள் மத்தியில் அத்தனை உயர்ந்த சிம்மாசனத்தை ஏற்படுத்தித் தந்தது………….

“ஓங்கி அடிச்சா ஒன்றரை டன் வெயிட் பார்க்கறியா?” என்ற வசனத்தை வெறியுடன் அவர் பேசிய விதத்தாலேயே அந்த வசனம் பெரும் புகழ் பெற்றது’ – என்பது ஹரியின் வார்த்தைகள். அது எவ்வளவு உண்மை என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால் அந்தப் படம் வேறொரு மொழியில் மொழி மாற்றம் செய்யப்பட்டபோது அதில் நடித்த கதாநாயகர் அதே வசனத்தின் மொழிபெயர்ப்பை ஒரு விழாவில் சொல்லிக்காட்டியபோது அது கொஞ்சம்கூட எடுபடாமல் தொய்ந்து துவண்டு போனதையும் சேர்த்துப் பார்த்திருந்தால்தான் ஹரியின் இந்தக்கூற்றைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

சிறப்பிதழ் என்று கொண்டுவந்துவிட்டு அதில் அந்தக் கதாநாயகனின் நேர்காணல் இல்லாவிட்டால் எப்படி?

சூர்யாவின் நேர்காணல் சூர்யா தன்னை முழுவதும் உணர்ந்திருக்கிறார் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்ற, மனம் திறந்து ஆத்மார்த்தமாகப் பேசும் நேர்காணலாகவே உள்ளது.

‘ஹீரோவாக இருப்பவர்கள் அர்னால்டாக இருந்தாலும் ஜாக்கிசானாக இருந்தாலும் அதைத் தேர்வு செய்கிறவர்கள்தான் முழுமையான நடிகனாக இருக்க முடிகிறது’ என்பதில் ஆரம்பித்து-

‘நீ உன்னை விரும்பத் தொடங்கினால் எல்லாரும் உன்னை விரும்புவார்கள்’ என்பதைச் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்………’என்று தொடர்ந்து-

மணவாழ்க்கையைப் பற்றிப் பேசும்போது ‘நான் என் குடும்பத்தை விட்டோ ஊரை விட்டோ அங்கு போகவில்லை; எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு ஜோ தான் இங்கே வந்திருக்கிறார்’- என்ற வார்த்தைகளில் மணவாழ்க்கைப் பற்றிய ஈகோக்களைச் சிதறடிக்கும் புரிதல் தனக்கு இருப்பதை வெளிப்படுத்தி-

‘இன்றைக்கும்  விஜய் சாருக்கும்  அஜீத் சாருக்கும் பெரிய வியாபாரம், பெரிய ஓபனிங் இருக்கின்றன’ என்பதை மரியாதையுடன் சொல்லி ‘எனக்கான ஆசீர்வாதம் எனக்கு ஃபேமிலி ஆடியன்ஸ் கிடைத்திருக்கிறார்கள்’- என்கிற முத்தாய்ப்பில் முடித்திருப்பது அருமை!

சி.முருகேஷ்பாபுவின் கட்டுரை மற்றவர்கள் பேசினதையே பேசினாலும் ‘மற்ற நாயகர்களின் படங்களில் ஒரு காட்சியில் தோன்றுவதற்கு எந்த ஹீரோ அழைக்கப்படுகிறாரோ அவருக்குத்தான் திரையுலகில் தனி மரியாதை இருப்பதாக அர்த்தம்’ என்று சொல்லி சூர்யாவுக்கான முக்கியமான பிம்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

சூர்யாவின் தம்பி கார்த்தியுடையது எப்போதுமே open talk வகையறாதான். எல்லாவற்றையுமே போட்டு உடைத்துவிடுவார். அந்தப் பாணி இதிலும் தொடர்கிறது.

‘அதன்பின் எல்லாவற்றையுமே கத்துக்க ஆரம்பிச்சார். இதனால் talent என்று எதுவுமே கிடையாது. எல்லாமே கற்றுக்கொள்ளக்கூடியவை என்பதற்கு அண்ணன்தான் சிறந்த உதாரணம்’ என்கிறார்.

‘எதுவும் தெரியாமல் உள்ளே வந்தாலும் வந்தபிறகு அயராத பயிற்சிகள் மூலம் பிறரைவிடச் சிறப்பாகச் செய்யமுடியும் என்று நிரூபித்தார்’………..

.’தொடர்ந்து சண்டைப் போட்டுக் கொண்டிருந்தாலும் போகப் போக அப்படியே எல்லாம் மாறி எனக்கு அவர் குட்டி அப்பாவாக மாறிவிட்டார்.’

‘தாழ்வு மனப்பான்மை உள்ள ஒருவரை இன்றைக்கு எப்படி எல்லாரும் கொண்டாடுகிறார்கள் என்பதை நினைக்கும்போது வியப்பாக இருக்கிறது’ என்று தொடர்கின்றன கார்த்தியின் கலக்கல்கள்.

அடுத்து கார்த்தி முக்கியமான ஒரு விஷயத்தைத் தொடுகிறார்.

ஒரே வீட்டில் இருக்கும் இருவருக்கும் ஈகோ வரும் வாய்ப்புக்கள் இருக்கின்றனவா? என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வி. அந்தக் கேள்வியை எழுப்பித் தெளிவான ஒரு பதிலைச் சொல்கிறார். “அப்பா அடிக்கடி சிவாஜிசார் குடும்பத்தை உதாரணமாகச் சொல்லி ‘அவர்களைப் போல நீங்களும் ஒன்றாக இருக்கவேண்டும்’ என்று சொல்லுவார். பொதுவாக அடுத்த தலைமுறைகள் வரும்போது இடைவெளிகள் வரும் என்பார்கள். ஆனால் எங்கள் அப்பா அடிக்கடி சொல்கிறமாதிரி எங்களுக்கும் குழந்தைகள் பிறந்த பிறகும் நாங்கள் எல்லோருமே ஒரே குடும்பமாக இருக்கத்தான் வீடு கட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம். பொதுவாக அண்ணன் தம்பிகளுக்குள் ஒத்துப்போகாததற்குப் படிப்பு, வருமானம், மனைவி இப்படிப் பல காரணங்கள் இருக்கும். ஆனால் பெற்றோரின் ஆசீர்வாதத்தால் எங்களுக்குள் எந்தப் பிரிவினையும் இல்லை. ஒவ்வொரு சொந்தமும் வருகிறபோது நெருக்கம் அதிகரித்துக்கொண்டுதானிருக்கிறது.” என்பது கார்த்தியின் அசத்தலான பதில்.

ஷஷாங்கன் எழுதியிருக்கும் கட்டுரையும் சூர்யா ஏற்று நடித்த பாத்திரங்களைப் பற்றிய ஒரு ஆழமான அலசல்தான். ‘முழுமையான கலைஞன்’ என்பது கட்டுரையின் தலைப்பு. ‘இந்தியத் திரையுலகைப் பொறுத்தவரை கதாநாயக நடிகர் என்றால் அவருக்கு நடனம் ஆடவும் சண்டைபோடவும் அவசியம் தெரிந்திருக்கவேண்டும். தமிழ், இந்தி, தெலுங்குப் படங்களில் நாயக நடிகர்களுக்கான முக்கிய தகுதிப் பட்டியல் இதுதான். கூடவே நகைச்சுவையாக நடிக்கவும் தெரிந்திருந்தால் ரசிகர்களின் மனதில் நீங்கா இடம் பிடிக்கலாம். இத்தனைத் தகுதிகளையும் ஒருங்கே பெற்ற தமிழ் நடிகர்கள் மிகக் குறைவு. அவர்களில் முக்கியமானவர் சூர்யா’ என்ற ஆலாபனையுடன் ஆரம்பமாகிறது அவர் கட்டுரை.

 நந்தா. பிதாமகன், காக்க காக்க, மாற்றான் என்று ஆரம்பித்து வாரணம் ஆயிரம், ஆறு, சிங்கம் என்று அவருடைய வெற்றிக்குக் காரணமான எல்லா பாத்திரங்களைப் பற்றியும் அலசுகிறார் கட்டுரையாசிரியர். 

சூர்யாவின் வெற்றிக்குக் காரணமாயிருக்கும் நுணுக்கமான விஷயம் எது என்பதை அவர் இப்படிச் சொல்கிறார். “கனமான பாத்திரப் படைப்புக்களுடன் காத்திரமான திரைக்கதையையும் உரவாக்குவதில் நிபுணரான ராம்கோபால் வர்மா இயக்கிய ரக்த சரித்ரா பாலிவுட்டுக்கு ஒரு திறமையான தென்னிந்திய நடிகனை அடையாளம் காட்டியது. சூர்யாவின் சக்திமிக்க ஒளிரும் கண்கள்தான் அவரைத் தனது படத்தில் நடிக்கவைக்க முக்கிய காரணம் என்று ராம் கோபால் வர்மா கூறியது சாதாரணமான வார்த்தைகள் அல்ல’- என்பவர்,

ஏழாம் அறிவு திரைப்படத்தைப் பற்றி இப்படி வர்ணிக்கிறார். ‘சூர்யாவின் நடிப்புக்குத் தீனி போடும் படமாக அமைந்தது ஏழாம் அறிவு. அதில் போதி தர்மராக சூர்யா நடித்த காட்சிகள் தமிழ்த் திரையுலகில் இதற்கு முன்னர் யாருமே முயற்சி செய்யாதவை. உடலை வருத்திக்கொண்டு மிகச் சிறப்பான நடிப்பை ஒரு தவம் போல் வெளிப்படுத்தக்கூடிய மிகச்சில நடிகர்களில் ஒருவர் என்ற பெயரை இப்படத்தின் மூலம் பெற்றார் சூர்யா’ என்பவர் ‘காதல் காட்சி முதல் சண்டைக்காட்சி வரை முழு ஈடுபாட்டுடன் நடிப்பதில் சூர்யாவுக்கு என்றுமே தனி இடம் உண்டு’ என்று பொதுமைப் படுத்திவிட்டு கஜினிக்கு வருகிறார்.

“இவ்வளவு இருந்தாலும் மிகவும் ஸ்டைலான, இரக்கமுள்ள தொழிலதிபராக அவர் நடித்த கஜினிதான் சூர்யாவின் வணிக மதிப்பை உச்சத்துக்குக் கொண்டுசென்ற படம் என்று சொல்லலாம். வித்தியாசமான சிகையலங்காரம், உடலெங்கும் பச்சை குத்தப்பட்ட வார்த்தைகள், சிக்ஸ்பேக் உடல் என்று ரசிகர்களை ஆச்சரியத்தில் மூழ்கடித்தார் சூர்யா. ‘சுட்டும் விழிச்சுடரே’ பாடலில் அசினுடன் அவர் ஆடிய ஸ்டைல் நடனம், மிக நிதானமான, அழகான முகபாவனைகள் ஆகியவை ரசிக்கவைத்தன. சண்டைக் காட்சிகளில் நரம்பு புடைக்க அவர் காட்டிய வேகம் அசர வைத்தது. படமும் மிகப்பெரிய அளவில் வெற்றி பெற்றது. அந்தப் படத்தில் மெல்லிய நகைச்சுவை உணர்வுடன் இதழோரம் மிதந்த மென்சிரிப்புடன் ரசிகர்களைக் கவர்ந்தார் சூர்யா’ என்று அழகாக வர்ணிக்கிறார் ஷஷாங்கன்.

எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதியுள்ள ‘நாயகிகளின் நாயகன்’ என்ற கட்டுரை சிவாஜிகணேசன் பத்மினி, எம்ஜிஆர் சரோஜாதேவி, ஜெமினிகணேசன் சாவித்திரி, கமல்ஹாசன் ஸ்ரீதேவி, ரஜனிகாந்த் ஸ்ரீப்ரியா, பிரபு குஷ்பு, விஜய் த்ரிஷா, அஜித் ஷாலினி என்று திரையுலகில் வெற்றிகரமாகப் பவனிவந்த திரையுலக ஜோடிகளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. 

சூர்யா ஜோதிகா ஜோடியை வைத்து ஆரம்பிக்கும் கட்டுரை சூர்யாவின் முதல் படமான நேருக்கு நேர் படத்தில் அவருக்கு ஜோடியாக நடித்த சிம்ரன், பிறகு வாரணம் ஆயிரம் படத்தில் அப்பா வேடத்தில் வரும் சூர்யாவுக்கு ஜோடியாக முதிர் கன்னி வேடத்தில் நடித்ததைக் குறிப்பிடுகிறது.  பின்னர் லைலா, ஸ்நேகா, த்ரிஷா, பூமிகா, அசின், சமீரா ரெட்டி, தமன்னா, நயன்தாரா, ஸ்ருதிஹாசன், அனுஷ்கா, ஹன்சிகா, காஜல் அகர்வால் என்று ஒருவர் விடாமல் அத்தனைப் பேரையும் அலசும் கட்டுரையாசிரியர் கடைசியில் இப்படி நிறைவு செய்கிறார். “சூர்யாவுடன் இதுவரை பணியாற்றிய நாயகியர் அனைவரும் அவர் மீதும் அவரது நடிப்பாற்றல் மீதும் மிகுந்த மரியாதை கொண்டிருக்கிறார்கள். சூர்யாவுடன் எப்படியாவது ஜோடி சேர்ந்து நடிக்கும் வாய்ப்புக்காக ஏக்கத்துடன் காத்திருக்கும் நாயகிகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகம். சூர்யா எனும் நட்சத்திர நாயகனின் படத்தின் வெற்றிச் சாத்தியங்களும் அதில் நடித்தால் சுய முன்னேற்றத்துக்கு உதவும் என்ற தொழில் காரணங்களும் மட்டுமே இதற்குக் காரணமல்ல. தொழிலில் அவருக்கு இருக்கும் அர்ப்பணிப்பு உணர்வு, தொழில் பக்தி, கண்ணியமான நடத்தை, பெண்களை மதிக்கும் இயல்பு, சக பணியாளர்கள் மீதான அக்கறை ஆகியவற்றாலும் இந்த நாயகியரைக் கவர்ந்துள்ளார் சூர்யா.’ என்று முடிக்கிறார்.

நடிகைகள் லைலாவும் பூமிகாவும் சூர்யாவுடன் நடித்த அனுபவங்கள் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். “சூர்யாகிட்ட பிடிச்ச விஷயம் என்னன்னு ஜோ கிட்ட கேட்டேன். அதுக்கு அவங்க டீசென்ஸின்னு பதில் சொன்னாங்க.” என்கிறார் லைலா.

குணச்சித்திர நடிகரான மோகன்ராம் சூர்யாவைப் பற்றிக் கணிக்கிறார். “அவருடைய தந்தையைப் போல் அவரிடமும் விரும்பத் தக்க பண்புகள் அதிகம் உள்ளன. கொங்குநாட்டுப் பாரம்பரியத்திலிருந்து வரும் மரியாதை, விருந்தோம்பல் என்று அனைத்தும் கலந்த கலவை சூர்யா என்று சொன்னால் அது மிகையல்ல. ஒரு நடிகரிடம் இருக்கவேண்டிய சுயவிமர்சனத்தை, தேடலை, நெருப்பை எப்போதும் அவர் கண்களில் நாம் காணமுடியும். என் மகன் திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சியாகட்டும், வேறு ஏதாவது பொதுவிழாவாகட்டும் எங்கு என்னைப் பார்த்தாலும் தேடிவந்து வணக்கம் சொல்லுவது சூர்யா ஜோதிகா தம்பதியினரின் பழக்கம்.’ – என்பவர் நிறையப்பேரால் விமர்சிக்கப்படும் விஷயமான சூர்யா தொலைக்காட்சியில் தோன்றுவது பற்றியும் சொல்கிறார்.- 

“பாலிவுட்டின் நாயகர்களைப்போல் தொலைக்காட்சி விளம்பரங்களில் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டார். தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து வழங்கினார். இதைத் தன் சந்தை மதிப்பு அற்புதமாக இருக்கும்போது செய்தார் என்பது அவரது தொலைநோக்குச் சிந்தனைக்கு எடுத்துக்காட்டு. அவர் தொலைக்காட்சியை சினிமாவுக்குப் பயன்படும் கருவியாகக் கருதுகிறார், எதிரியாக அல்ல; இதில் ஷாருக்கான், ஆமீர்கான், அமிதாப் பச்சன் ஆகியோர் பட்டியலில் சூர்யாவின் பெயரும் இருப்பது தமிழர்களான நமக்கெல்லாம் பெருமை” என்கிறார் மோகன்ராம்.

அதிரடி வில்லனான நடிகர் ராதா ரவி சூர்யா பற்றிக் குறிப்பிடும்போது “காமெடியிலும் சூர்யா கலக்குகிறார். அவர் காமெடிக் காட்சிகளிலும் கொஞ்சம் சீரியஸாக இருப்பதுபோல் தோன்றும். ஆனால் அதுதான் நல்லது. ஒரு ஹீரோ அப்படித்தான் காமெடி பண்ணவேண்டும். சீரியஸாக, டிக்னிஃபைடாக இருக்கவேண்டும். பஃபூன்தனமான காமெடிகள் காமெடியன்களுக்குத்தான் பொருந்தும்” என்பவர்-

“முன்பெல்லாம் நான் சொல்வேன். பெற்றால் ஒரு பிள்ளை பெறவேண்டும். அதுவும் சூர்யாவைப் போல் பெறவேண்டும் என்று. இப்போது அப்படிச் சொல்லமுடியாது. சிவகுமார் பெற்ற இன்னொரு பிள்ளையும் வந்து கலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். புராணத்தில் அண்ணன் தம்பியான விநாயகரும் முருகனும் மாம்பழத்துக்காக சண்டைப் போட்டுக்கொண்டார்கள் என்று வருகிறது.இந்த அண்ணன்தம்பிகள் அந்த மாம்பழத்தைக்கூட அவர்களுக்குள் பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும். கடைசிவரை ஒற்றுமையாக இருக்கவேண்டும்” என்று வாழ்த்திமுடிக்கிறார் ராதாரவி.

சூர்யாவை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பயன்படுத்திக்கொண்ட கா.வெற்றிவேல் அதுபற்றிய தமது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டிருக்கிறார். பூவெல்லாம் கேட்டுப்பார் படத்திற்காக சூர்யாவையும் ஜோதிகாவையும் ஒருங்கிணைத்து சூர்யா ஜோதிகாவைக் கேள்விகள் கேட்டுக் கலந்துரையாடல் செய்கிறமாதிரியான நிகழ்ச்சி ஒன்றை ஏற்பாடு செய்துவிட்டு சூர்யாவை அணுகுகிறார்.

சூர்யா தயார்.

ஜோதிகா படப்பிடிப்பில் இருக்கிறார். 

“ஜோதிகா ஷூட்டிங்கில் இருந்து வர நேரமானதால் அவர் வீட்டிலேயே படப்பிடிப்பை வைத்துக்கொள்ளவேண்டிய சூழ்நிலை. நானும் சூர்யாவும் அவருடைய வீட்டிலிருந்தே காரில் ஜோதிகாவின் வீட்டிற்குச் சென்றோம்.

கொஞ்சம் தயக்கத்துடனேயே சூர்யா அந்த வீட்டிற்கு வந்தார்.

அவர் ஜோதிகா வீட்டிற்குச் செல்வது அதுதான் முதல்முறை என தெரிந்தது.

அப்போது பின்னாளில் அவர் அதே வீட்டிற்கு மாப்பிள்ளையாகப் போவார் என்று அவரும் நினைத்திருக்கமாட்டார் என்றே நினைக்கிறேன்” என்று அந்த அபூர்வத் தருணத்தை நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறார் வெற்றிவேல்.

இத்தனை இருக்கும் அந்தச் சிறப்பிதழில் சூர்யாவின் தந்தை சிவகுமாரின் கட்டுரை இல்லாமல் இருக்குமா? இருக்கிறது.

முதல் வரியிலேயே தம்முடைய முத்திரையுடன் ஆரம்பிக்கிறார் சிவகுமார். “ இன்றைக்குக் காலையில் நாட்குறிப்பு எழுதும்போது சூர்யா மும்பை சென்று வந்தான் என்று எழுதுவதா வந்தார் என்று எழுதுவதா என்று ஒரு கணம் குழம்பினேன்” – தன்னைவிட அதிகமான உயரத்தில் பிரபலமாக இருக்கும் ஒரு விஐபி மகனை, ஒரு விஐபி அப்பாவால் இதைவிடவும் சிறப்பாக அடையாளப்படுத்திவிட முடியாது.

இரண்டுபேரும் சினிமாவுக்குள் எப்படி நுழைந்தார்கள் என்பதைக் கோடி காட்டும்போது ‘அவர்கள் பிறந்ததிலிருந்தே சினிமாவுக்குள் வந்துவிடக்கூடாது என்று நினைத்துத்தான் வளர்த்தோம். இது தவறான துறை என்று அர்த்தமல்ல. இதில் போராடி வெற்றிபெறுவது அவ்வளவு எளிதில் வந்துவிடாது………..’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

‘இங்கு நூறுபேர் வந்தால் மூன்றுபேர் தாக்குப்பிடிக்க முடியும். அவ்வளவு ரிஸ்க்கான துறை இது’- என்கிறார்.

‘சிவகுமாரின் அடையாளத்தோடு வந்ததாக வெளியிலிருப்பவர்கள் சொல்லலாம். ஆனால் அவன் சுயம்பு. அவனாகவே உருவானான். சூர்யா என்கிற நடிகனின் வெற்றிக்கு ஒரு புள்ளியளவுகூட நாங்கள் உரிமை கொண்டாடமுடியாது’

‘மணிரத்தினம் எனக்கு இருநூறு சதவீதம் நம்பிக்கை இருக்கிறது கவலைப்படாதீர்கள் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன் என்று சொன்னார். 

ஆனால் அவனிடம் அப்படி ஏதோ இருப்பதாக நான் நினைத்ததே இல்லை.  இன்னும் சொல்லப்போனால் இவனை நாங்கள் மைனஸில்தான் வைத்திருந்தோம். சின்னவன் நன்றாக வருவான். இவன் ஒரு பையனாக இருப்பான் என்றுதான் நினைத்தோம்.

அவங்கம்மாவுக்கு மட்டும் அவ்வப்போது கனவு வரும்.

ஒரு படம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது  ஹீரோ வருகிற நேரத்தில் என் மகன் வர்ற மாதிரியே இருக்கு என்று சொல்லியிருக்கிறாள்’ என்று ஒரு சிறிய நம்பிக்கைக் கீற்றைத் தெரிவிக்கிறார்.

‘பட்டினிகிடந்து செத்தவர்களைவிட அதிகமாகச் சாப்பிட்டு அது செரிக்காமல் செத்துப் போனவர்கள் உண்டு’

‘உலகில் நிரந்தரம் என்பது எளிமை. அதனைச் சொல்லி வளர்த்தோம். எளிமை எல்லாரையும் அனுசரித்துப்போகும் பண்பு, போன்றவற்றை நாங்கள் சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறோம்…..’

 ‘கொஞ்சம் பணம் உன்னைக் காப்பாற்றும். நிறையப் பணத்தை நீ காப்பாற்ற முடியாது’

‘ஒருவரை நீ துரத்தும்போது இருக்கிற சந்தோஷம் உன்னை ஒருவன் துரத்தும்போது இருக்காது. எங்கே நம்மைப் பிடித்துவிடுவானோ என்ற பயம் இருந்துகொண்டே இருக்கும்’

‘இப்போது சிவகுமார் இலட்சுமியின் மகன் என்கிற பகுதி குறைவாகவும், சூர்யா என்கிற நடிகனின் பகுதி அதைவிடப் பன்மடங்கு அதிகமாகவும் ஆகிவிட்டது.’

‘அவனுடைய வெற்றியைப் பார்த்து நான் புளகாங்கிதம் அடைந்து கொண்டாடுவதில்லை. காரணம்  இப்போது அவன் வாழ்க்கையை வெற்றிகரமாகத் தொடங்கியிருக்கிறான். இன்னும் போகவேண்டிய தூரம் நிறைய இருக்கிறது என்று நான் சொல்வேன்’

‘புகழ் எப்போது வேண்டுமானாலும் உன்னைத் தூக்கிப் போட்டுவிடும். அதனால் எப்போதுமே எளிமையாக இருக்கவேண்டும்’

‘புகழ் நிரந்தரமல்ல. பொருள் நிரந்தரமல்ல. இமயமலை உச்சியில் கொடி நாட்டலாம். அங்கு குடியிருக்கமுடியாது.’

-இவை சிவகுமாரின் கட்டுரையிலிருந்து தெறிக்கும் முத்துக்கள்.

எந்தவிஷயமாயிருந்தாலும் தமது கருத்தை சாதாரணமாகச் சொல்லிக்கொண்டு போகாமல் நடைபெற்ற சம்பவம் ஒன்றைத் தமது வாதங்களுக்கு சான்று காட்டி முடிப்பது சிவகுமார் வழக்கம்.

அவர் பாணியில் அழுத்தமான சம்பவம் ஒன்றைக் குறிப்பிட்டுக் கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறார் சிவகுமார்……….

‘தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் நடிகர்கள் நாடாளலாம் என்பதை நீரூபித்தவர் எம்ஜிஆர். அவருக்குப் பிறகு அம்மாதிரி இன்னும் யாரும் வரவில்லை. அவர் அமெரிக்கா சிகிச்சை முடிந்து வந்த நேரத்தில் அக்னிசாட்சி படவிழாவுக்கு அழைத்தோம். மருத்துவர்கள் வேண்டாம் என்கின்றனர். திரைத்துறையினரைப் பார்க்கலாம் என்ற ஆவலில் அவர் வர விரும்புகிறார். அரைமணி நேரத்துக்குமேல் இருக்கக்கூடாது என்கிற நிபந்தனையோடு அவரை அனுமதித்தார்கள்.

விழா தொடங்கி அரை மணி நேரத்தில் போகலாம் என்று மருத்துவர்கள் சொல்கிறார்கள். அப்போதும், இருங்கபோகலாம் என்று சொல்லி அமர்ந்திருக்கிறார் எம்ஜிஆர்.

அவர் பேசத் தொடங்கும்போது அந்த அரங்கத்துக்குள் ரஜினி நுழைகிறார்.

மொத்தக் கூட்டமும் அப்படியே திரும்பி ரஜினியைப் பார்க்கிறது.

தமிழ்த் திரைத்துறையைப் பொறுத்தவரை இதுதான் நிதர்சனம்’.- என்று முடிகிறது சிவகுமார் கட்டுரை.

இந்தியா டுடேயின் குறிப்பிடத்தக்க இதழாக இந்த இதழைச் சொல்லலாம்.

சகுனி சொல்லும் சேதிகள்!

ஒரு படத்தைப் பற்றிய விமரிசனங்கள் எப்படிப்பட்டவையாக இருந்தாலும் படத்தின் ஓட்டமும் வசூலும்தாம் திரைப்படத்துறையில் ஒரு பிரபலத்தின் புகழை அல்லது செல்வாக்கை – அது நடிகராக இருந்தாலும் சரி, இயக்குநராக அல்லது இசையமைப்பாளராக யாராக இருந்தாலும், நிர்ணயிக்கின்ற விஷயங்களாக இருக்கின்றன.

நல்ல கதை, நல்ல படம் என்ற அளவுகோல்கள் மட்டுமே ஒரு படம் வெற்றிபெற போதுமானவை அல்ல. சுமாரான கதையோ மோசமான கதையோ, சுமாரான நடிப்போ மோசமான நடிப்போ அந்தப் படம் ஓடுவதைப் பொறுத்துத்தான் அந்தப் படத்தின் தலைவிதியும் அதில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் தலைவிதியும் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. நல்ல கதை, நல்ல படம், நல்ல நடிப்பு என்பவை மட்டுமே ஒரு வெற்றிப்படத்திற்கான அளவுகோல்களாக இருந்திருந்தால் எம்ஜிஆர் ரஜினிகாந்த்தெல்லாம் இத்தனைக்காலம் தாக்குப்பிடித்து இருந்திருக்கவே முடியாது. எப்படியோ ஓடிவிடும் படங்கள் அந்த ஓட்டத்திற்கான வெற்றிக்குப் புதிய புதிய காரணங்களைக் கண்டுபிடித்து நாளடைவில் அவற்றையே வெற்றிக்கான அளவுகோல்களாகவும் தீர்மானித்து அவற்றை அங்கீகரித்தும்விடுகின்றன.

ஒரு கதாநாயகனின் வளர்ச்சிக்கும் உயர்வுக்கும் செல்வாக்கிற்கும் புகழிற்குமான காரணங்கள் மிகமிக எளிமையாக்கப்பட்டுவிட்டன. படம் எப்படி இருக்கிறது என்பது முக்கியமில்லை – படம் ஓடுகிறதா ஓடுவதற்கான விஷயங்கள் படத்தில் இருக்கின்றனவா என்பது மட்டுமே பார்க்கப்பட்டு போதுமான வசூலை அள்ளிக்குவிக்கிறதா அதுபோதும் அவன் வெற்றிக்கதாநாயகனாகப் பவனிவர என்கிற அளவுக்கு வந்துவிட்டது.

சகுனி விஷயமும் அப்படித்தான். படம் சரியில்லை, கதை சரியில்லை, படத்தில் லாஜிக் இல்லை ஒளிப்பதிவில் பிரமாதமில்லை என்றெல்லாம் விமரிசகர்கள் விழுந்து புரண்டுகொண்டிருக்க படம் பாட்டுக்குப் பிரமாதமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதுவும் திரையிட்ட இடங்களிலெல்லாம் வசூலை அள்ளிக் குவித்தபடி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

ஒரு கதாநாயகன் பெருமைப்பட்டுக்கொள்ள படத்தின் ஓட்டமும் இரண்டாவது அம்சம்தான்.

 முதல் அம்சம் என்ன தெரியுமா?

படத்தின் ரிலீஸ்.

ரிலீஸ்தான் முதல் அம்சம் என்கிற கோட்பாடு சமீப காலமாக நிறுவப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. அந்தவகையில் சகுனி ரிலீஸ் கார்த்தி மட்டுமல்ல, கார்த்தி நிலையில் இருக்கும் யாராக இருந்தாலும் முழுக்கப் பெருமைப்பட்டுக்கொள்ளவேண்டிய ஒரு விஷயம்தான்.

ஒரு படம் 1154 தியேட்டர்களில் ரிலீஸ் என்பது ஒன்றும் சாதாரண விஷயம் அல்ல; இதற்கு முந்தைய கணக்கின்படி, தமிழில் ரஜினிகாந்த் நடித்த எந்திரன்தான் உலகம் முழுவதும் 2000 தியேட்டர்களில் வெளியிடப்பட்ட படம் என்று சொல்கிறார்கள். அதுதான் இதுவரையிலும் உள்ள ரிகார்ட். ஆனால் இங்கே எந்திரனின் பின்னணியைப் பார்க்கவேண்டும். தமிழில் சிவாஜி எம்ஜிஆருக்கடுத்து ஆகப்பெரும்நடிகராகவும் வசூல் சக்கரவர்த்தியாகவும் பார்க்கப்படுபவர் ரஜினிகாந்த். 

திரையுலகில் சூப்பர் ஸ்டாராகவே நாற்பது வருடங்களைக் கடந்தவர். அந்த ரஜினி, உலக அழகி ஐஸ்வர்யாராய், பிரமாண்ட வெற்றிப்படங்களின் இயக்குநர் ஷங்கர், உலகப் புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளர் ஏ.ஆர்.ரகுமான் இத்தனை படாபடா பின்புலங்களுடன் சன் டிவி என்ற வர்த்தக ராட்சசன் என்ற இத்தனையும் சேர்ந்துதான் எந்திரனின் பிரமாண்ட ரிலீஸுக்குக் காரணமாக அமைந்தன.

இங்கே இவையெல்லாம் ஒன்றுமேயில்லை.

கார்த்தி என்ற ஒரேயொரு சின்னப்பையன் கதாநாயகன், அவ்வளவுதான்!

இயக்குநர் சங்கர் தயாள் யாரென்றே தெரியாது. விகடன் மாணவப்பத்திரிகை நிருபராயிருந்து திரையுலகிற்கு வந்திருப்பவர் என்று சொல்கிறார்கள்.

கதாநாயகி ப்ரணிதாவுக்கும் எந்த அடையாளமும் இல்லை ஓரிரு கன்னடப் படங்களில் நடித்தவர் என்பதைத்தவிர.

இசையமைப்பாளர் ஜி.வி.பிரகாஷ் வேகமாக முன்னுக்கு வந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு இளம் இசையமைப்பாளர்.

சந்தானம் மட்டும்தான் ‘பேசப்படும்’ நடிகர்களில் ஒருவர். அதுவும் கவுண்டமணி வடிவேல் என்று யாரும் களத்தில் இல்லாததால் விவேக்கா சந்தானமா என்று வரும்போது ‘சந்தானமே இருக்கட்டும்’ என்று விநியோகஸ்தர்களால் சொல்லப்படும் ஒருவர்தானே தவிர விநியோகஸ்தர்களால் பிரமாதமாக விலைபேசப்படுபவர் அல்ல.

இப்படியொரு சர்வசாதாரணக் கூட்டணியுடன் களமிறங்கி தான் நடித்த ஆறாவது படமே ஆயிரத்து நூற்றைம்பத்து நான்கு தியேட்டர்களில் வெளியாகின்ற பெருமையுடன் வலம்வர கார்த்தியால் முடிகிறது எனும்போது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

சகுனி - விமரிசன அளவுகோல்களுடன் பார்க்கும்போது கிழித்துத் தோரணம் கட்டித் தொங்கவிடும் அளவுக்கு இருக்கிறது என்பது உண்மைதான். சரியான திரைக்கதை இல்லை, படத்தில் நிறைய இடங்களில் லாஜிக் இல்லை, பாடல் காட்சிக்கு உடன் ஆட்டம்போடுவதற்கு ஒரு பெண் வேண்டும் என்பதைத்தவிர கதாநாயகிக்கு எந்த ஒரு வாய்ப்பும் இல்லை, இது வெறும் ஒரு காமெடிப் படமா என்பது தெரியவில்லை, மிகப்பெரிய பிரமாண்டம் இல்லை, ஆக்ரோஷமான சண்டைக்காட்சிகள் இல்லை, இந்தப் படத்தை ஒரு நல்ல பொலிட்டிகல் திரில்லராகச் செய்திருக்கலாம் செய்யப்படவில்லை........இத்தனை ‘இல்லைகள்’ இருந்தபோதும் கணிசமான வசூலுடன் இந்தப் படம் ஓடுகிறது. 

என்ன காரணமாம்? படத்தைப் பார்த்துவந்த ஒரு பெண்மணி சொன்னார் “லாஜிக் அது இதெல்லாம் தெரியாதுங்க. படம் ஜாலியா ஓடுதுங்க. 

கார்த்தி சந்தானம் அடிக்கும் லூட்டி கலகலன்னு இருக்குதுங்க. அது போதும்”

ஆக கார்த்தி மக்களின் மனதில் ஜாலியான படங்களுக்கான நம்பகமான ரசிக்கத்தக்க கதாநாயகன் என்ற அந்தஸ்தைப் பிடித்துவிட்டார். இங்கிருந்துதான் அவர் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டிய தருணம் ஆரம்பிக்கிறது.

சூர்யாவை சாதாரணமாக எடைபோட முடியாது. மிகமிக அழுத்தக்காரராக இறுக்கமாக இருந்து எந்தச் சமயத்தில் எதில் எப்படி ஸ்கோர் செய்யவேண்டுமோ அப்படி இறங்கி அடிக்கும் களவீரராகத் தம்மை மாற்றிக்கொண்ட வித்தை அவருக்குத் தெரிந்திருக்கிறது. 

அதனால்தான் அமைதியாக இருந்து இருந்தாற்போலிருந்து திடீரென்று இறங்கி எந்த ஆட்டம் வேண்டுமானாலும் ஆட முடிகிறது அவரால். அதற்கான சூத்திரம் அவருக்குக் கைவந்த கலையாகியிருக்கிறது. 

அகரம் பவுண்டேஷனாகட்டும், போதிதர்மர் ஆகட்டும், கணிணி முன்னால் சூட்கோட் அணிந்து கோடிரூபாய்க்கான கேள்விகள் கேட்டுத் தமிழகத்தைக் கட்டிப்போடும் மாஸ்டராகட்டும் எந்த பிரம்மாண்டத்தையும் அவரால் சர்வசாதாரணமாகச் செய்துவிட்டுப் போய்விடமுடிகிறது. 

காரணம் சூர்யாவின் பாதை அவருக்குள்ளாக மிகத் தெளிவாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது. ‘My steps are measured’ என்ற உறுதியான முடிவும் அவரால் எடுக்கப்பட்டுவிட்டது.

ஆனால் கார்த்தி விஷயத்தில் இதற்குமேல்தான் சரியான முடிவுகளை எடுக்கவேண்டும் என்ற வரையறையை சகுனி நிர்ணயித்திருப்பதாகத்தான் தோன்றுகிறது.

ஏனெனில் ஆபத்தான சில சமயங்களில் நாமே எதிர்பாராத வெற்றிகள் நம்மை சந்தோஷத்தில் ஆழ்த்திவிடும். அதுபோன்ற ஒரு வெற்றிதான் இது என்பதாகத்தான் நினைக்கத்தோன்றுகிறது.

ஏனெனில் நிறைய ஓட்டைகளுடனான இந்தக் கப்பல் மிக வெற்றிகரமாகக் கரை சேர்ந்திருக்கிறது.

இனி நல்ல கப்பல்களை மட்டுமே கார்த்தி தேர்ந்தெடுக்கவேண்டியிருக்கிறது. சகுனி சொல்லும் சேதி இதுதான்.

பல்வேறு எதிர்ப்புகளைத் தாண்டிய ஏழாம் அறிவின் வெற்றி

ஏழாம் அறிவு படத்தைப்பற்றிய பல்வேறு விஷயங்களும் பேசியாகிவிட்டது. பரபரப்பாகப் பேசப்பட்ட படங்களில் ஒன்றாகவும் புகழைக்குவித்த படங்களில் ஒன்றாகவும் மட்டுமின்றி வணிகரீதியில் மிகப்பெரிய வெற்றிகளைப்பெற்ற படங்களில் ஒன்றாகவும் அமைந்துவிட்டது. ஒரு நடிகனுக்கு இதைவிடவும் என்ன தேவை? தமிழ்நாட்டைக் கடந்து வெளிமாநிலங்களிலும், வெளிநாடுகளிலும் பேசப்படும், அண்ணாந்து பார்க்கப்படும் நடிகர்களில் ஒருவராக உயர்ந்துவிட்டார் சூர்யா.

80-வருட தமிழ்த்திரைப்பட வரலாற்றில் வசூலில் மூன்றாவது இடம் என்கிறது விளம்பரம். ரஜினியின் எந்திரனுக்கும் சிவாஜிக்கும் பூஜைக்கு முன்னாலிருந்தே விளம்பரம் ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். எந்திரன் படம் நடுவில் நின்றுபோக கலாநிதியுடன் கைகோர்த்ததில் மீண்டும் அசுர பலத்துடன் விளம்பர யுத்தம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. சன் டிவியின் இரவு ஏழு மணிச் செய்தியில் இரண்டு நாட்கள் தலைப்புச் செய்தியே எந்திரன் என்றானது. தொண்டுக்கிழத்திலிருந்து வயிற்றுக்குள் இருக்கும் சிசுவைக்கூட நெட்டித்தள்ளிக்கொண்டு தியேட்டருக்குக் கொண்டுபோய் உட்கார வைக்குமளவுக்கு விளம்பரமோ விளம்பரம் என்று போட்டுத்தாக்கினார்கள்.

‘தமிழ்நாட்டில் பிறந்த ஒவ்வொருவனும் எந்திரன் பார்க்காவிட்டால் மனிதப்பிறவியே அல்ல’ என்று குற்றமனப்பான்மையைத் தோற்றுவிக்கிற அளவுக்கு மூளைச்சலவை செய்கிறவிதமாக விளம்பர வியூகம் வகுக்கப்பட்டது. ரஜினி என்பவர் ஏதோ கலியுகம் காக்க வந்த கடவுள் என்பதுபோன்ற பிரமை உருவாக்கப்பட்டு படம் திரையிடப்பட்டது.

ஏழாம் அறிவுக்கு இதுபோன்ற பில்டப்புகள் ஏதும் கிடையாது. ‘போதி தர்மன் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து போனவன்’ என்ற வரலாற்றுக் குறிப்பு ஒன்று சொல்லப்பட்டு – சாதாரணமாக மற்ற எல்லா சூர்யா படங்களுக்கும் செய்யப்படும் விளம்பரம் மட்டுமே செய்யப்பட்டு இந்தப் படம் வெளியானது. ‘இந்தப் படத்துல நீங்க என்ன எதிர்பார்க்கறீங்களோ அதைவிட எல்லாமே மேலே மேலே மேலே’ என்ற ஏ.ஆர்.முருகதாஸின் ஆர்வக்கோளாறான வாசகம் மட்டுமே கொஞ்சம் அதிகப்படியான வாசகம். உண்மையில் அவர் அந்த ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொல்லியிருக்காவிட்டால் இந்தப்படம் இன்னமும் அதிகமான பரபரப்பை உண்டுபண்ணியிருக்கவும் கூடும். இப்படி ஒரு சராசரியான விளம்பரத்துடன் வெளியான இந்தப்படம் வசூலில் இத்தனைப்பெரிய சாதனை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்றால் இதுதான் முதன்மையான சாதனை என்றே சொல்லத்தோன்றுகிறது.

முருகதாஸ் - பாதி தர்மன்.

சூர்யா - பாதி தர்மன்....இரண்டும் சேர்ந்தால் முழுமையான போதி தர்மன்!

இந்தப்படத்தை ஒரு சராசரிப்படமாகப் பார்க்கத்தோன்றவில்லை. கலை உணர்வுகளையும் வர்த்தக சமன்பாடுகளையும் தாண்டி ஒரு இனத்துக்கான சில சேதிகளை, தான் வாழும் சமுதாயத்துக்குச் சில குறிப்புகளைச் சொல்ல வேண்டுமென்று இயக்குநர் நினைத்திருக்கிறார். ஒரு படைப்பாளியின் ‘இந்தப்’ பார்வை படத்தில் மிக அழுத்தம் திருத்தமாகப் பதிந்திருக்கிறது.

பாடல் காட்சிகளையும் வேறு சில சினிமாத்தன காட்சிகளையும் தவிர்த்திருக்கலாமென்று தோன்றுகிறது. ஆனால் ஒரு திரைப்படமென்பது ஆண்டாண்டு காலமாய்த் திரைப்படங்களை ரசிக்கும் ஒரு சாதாரண ரசிகனை விட்டு முற்றிலுமாக விலகிப்போய்விடுவதற்கில்லை. தவிர இப்படி நினைக்க வைப்பதே ஒரு வித்தியாசமான படத்தின் சாதனைதான். எந்தப் படத்தில் வழக்கமான விஷயங்களைத் தவிர்த்த சில உன்னதமான கூறுகள் இருக்கின்றனவோ அப்போதுதான் இப்படியெல்லாம் நினைக்கத்தோன்றும்.

படத்தின் பல இடங்களில் நாம் வேறொரு மொழிப்படம் ஒன்றைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோமோ என்ற எண்ணமும் தோன்றுகிறது. தமிழ் சினிமா உலகப்படங்களை நோக்கி நகர்கின்ற அடையாளமாக இதனை நாம் கொள்ளலாம்.

நடிப்பின் மூலம் பல்வேறு உயரங்களைத் தொட்ட சூர்யா இந்தப் படத்தில் உடல்மொழி மூலம் மற்ற நடிகர்கள் போட்டிக்கு வர முடியாத மிகமிக உயரத்தில் போய் நின்றுகொள்கிறார்.

வேறு எந்த நடிகருக்கும் வராத சில அற்புத பாவங்கள் மின்னல் வெட்டுப்போல நடிகர் திலகத்தின் பார்வையில் தெறித்து விழும்-

அந்தச் சில கீற்றுக்கள், சூர்யாவின் கண்களில் தெறித்து விழுவது ஒரு இனிய ஆச்சரியம்.

உடம்பை முறுக்கேற்றி வைரம் பாய்ந்த கட்டையாய்த் தோற்றம் தருவது வேறு நடிகர்கள் முயற்சித்தாலும் சாத்தியமே. ஆனால் கனிவும் சாந்தமும் கருணையும் தரும் தோற்றத்திற்கும் பார்வைக்கும் முகத்தில் தெரியும் அந்த தெய்வக்களை தேஜஸுக்கும் இயற்கையாய் அமையும் சில வரங்கள் தேவை. அந்த வரம் சூர்யாவுக்கு அமைந்திருக்கிறது.

ரௌத்ரம் காட்டும் முகம் சூர்யாவுக்கானது-

கனிவும் சாந்தமும் கருணையும் காட்டும் முகம் கந்தன் கருணையில் முருகனாக வருபவருக்கானது.

உண்மையில் கட்டபொம்மன் எப்படி இருந்திருப்பான் என்பது தெரியாது. ஆனால் கட்டபொம்மன் என்றால் சிவாஜி, கர்ணன் என்றால் சிவாஜி – என்பதுபோல் போதிதர்மன் என்றால் சூர்யா என்ற பிம்பம் அழுத்தம் திருத்தமாகப் பதிந்துவிட்டது!

இனிமேல் இதனை மாற்றுவதற்கில்லை.

போதிதர்மன் தமிழனா தெலுங்கனா கன்னடனா களப்பிரனா பிரஞ்சுக்காரனா ஆப்பிரிக்கனா என்பது பற்றியெல்லாம் வரலாற்றாசிரியர்கள் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கட்டும். முடிந்த முடிவான வரலாற்றுச் செய்திகள் இங்கே எதுவுமே இல்லை. கனகச்சித்தனும் கல்லுகப்பித்தனும் 11 ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று ஒருவர் சொன்னால், யார் சொன்னது? அவர்கள் 7 ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று இன்னொருவர் சொல்லுவார். அவர்கள் தமிழர்களே அல்ல தெலுங்கர்கள் என்று இன்னொருவர் ஓடிவருவார். தெலுங்கர் அல்ல; கன்னடக்காரர் என்பார் மற்றவர். எதற்கு வம்பு?

நம் கண் முன்னால் நடக்கும் எத்தனையோ விஷயங்களுக்கான பூர்வாங்கமே நமக்குத் தெரிவதில்லை. பத்திரிகைகளில் வரும் எத்தனையோ சம்பவங்களின் மர்மங்கள் கடைசிவரை விளங்குவதும் இல்லை, விளக்கப்படுவதும் இல்லை.நேற்றைக்கு நடந்த ஏதோ ஒரு சம்பவத்தைக்கூட ஒவ்வொரு ஊடகம் ஒவ்வொரு மாதிரியான விளக்கத்தைச் சொல்லித்தான் முன்வைக்கின்றன. ராஜிவ் காந்தி கொலையின் மர்ம முடிச்சுக்களையே அறுதியிட்டுக் கூறமுடியாமல் ஆளுக்கொன்றாய்ச்சொல்லி அலைக்கழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்னும்போது 1600 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய சரியான தகவல்களுக்கு எங்கிருந்து போவது?

அப்படியே போதிதர்மன் தமிழன் இல்லையென்றாலும் அவன் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து போனவன் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக்கருத்து இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. உலக சமுதாயத்திற்கு நல்லது செய்த ஒருவனை நம்மவனாகக் கொண்டாடுவதில் என்ன தவறு?

எம்ஜிஆரை நாம் நம்மவராக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையா?

ரஜினியை உச்சிக்கு மேல் வைத்து உயர்த்தவில்லையா?

முருகதாஸும் சூர்யாவும் போதிதர்மனைத் தமிழனாக ‘ஏற்றுக்கொண்டே’ இந்தப் படைப்பை ஆக்கியிருக்கிறார்கள்.

இயக்குநர் தமக்குக் கிடைத்த ஒரு தகவலை வைத்து நல்லதொரு படைப்பைக் கொடுக்க முனைந்திருக்கிறார். அந்த படைப்புக்குத் தன்னுடைய பங்களிப்பைத் தன்னால் முடிந்த அளவு மட்டுமின்றி மற்றவர்கள் பார்த்து வியக்குமளவுக்கு ஒரு கலைஞனாக நின்று சாதித்துக் காட்டியிருக்கிறார் சூர்யா.

கராத்தே பயிலும் தம்முடைய மாணவர்களை “இந்தப் படத்தைப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிடுங்கள் இது நம்முடைய குருநாதரின் படம்” என்று சொல்லி கராத்தே ஆசிரியர்கள் அனுப்பிவைக்கிறார்கள் என்பதைக் கேள்விப்படும்பொழுதுதான் படத்தின் தாக்கமும் சூர்யாவின் உழைப்பிற்குக் கிடைத்திருக்கும் அங்கீகாரமும் தெரியவருகிறது.

சங்க காலத்திலிருந்து இதுவரை வேறு யாராவது தமிழனோ தமிழ் மன்னனோ குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படி கிடைக்கின்றானா யாருடைய வாழ்க்கையாவது சொல்லாமல் விடுபட்டுப்போயிருக்கிறதா, ஏதாவது ஒரு சிறு குறிப்பாவது கிடைக்கிறதா என்பதாக தமிழ் இலக்கியத்தையும் தமிழர்களின் வரலாற்றையும் திரைப்படம் சம்பந்தப்பட்ட நிறையப்பேரைத் தேடச் செய்திருக்கிறது இந்தப் படம்.

வணிகரீதியான வெற்றியை விடவும் இந்தத் தாக்கம்தான் இந்தப் படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றி என்று சொல்லலாம்.

நடிகர் கார்த்தி திருமணம்- குதூகலம், கொண்டாட்டம், கோலாகலம்!

நடிகர் கார்த்தி திருமணத்தைப்பற்றி இதழ்களிலும் இணையதளங்களிலும் முழுமையான தகவல்கள் ஏற்கெனவே வந்துவிட்டன. முக்கியமான அத்தனைப் புகைப்படங்களும் வெளியிடப்பட்டுவிட்டன. புதிதாக இங்கே பகிர்வதற்கு ‘செய்திகள்’ என்ற அளவில் ஒன்றுமில்லை. ஆனாலும் பத்திரிகைச் செய்திகளுக்கு அப்பாற்பட்ட சில தகவல்களையும் உணர்வுகளையும் பகிர்ந்துகொள்ளலாம் என்று தோன்றியதன் விளைவே இந்தப் பதிவு.

முதலாவதாக இப்படியொரு திருமணத்தை நடத்த ஒரு நடிகருக்கு மிகுந்த தைரியம் வேண்டும். தைரியம் வேண்டுமோ இல்லையோ ‘மனம்’ வேண்டும். அந்த மனம் சிவகுமாருக்கு இருந்தது. நம்முடைய காலகட்டத்தில் நடந்த அத்தனை பிரபலங்களின் திருமணங்களும்- குறிப்பாக நடிக நடிகையரின் திருமணங்களும் ‘சுற்றமும் நட்பும் சூழ’ என்பது வெறும் பெயரளவுக்கு சம்பிரதாய அளவுக்குத்தான் இருக்கும். ஆனால் சிவகுமார் தமது இரண்டாவது மகனான கார்த்திக்கு நடத்திவைத்த திருமணத்தில் சுற்றமும் நட்பும் ‘ரத்தமும் சதையுமாக’ சூழ்ந்திருந்தது ஒரு முக்கியமான நிகழ்வு.

சிவகுமார் எப்போதுமே தம்மை மண்ணின் மைந்தராகவே வெளிப்படுத்துபவர். சென்னையில் இத்தனை ஆண்டுக்காலமாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறபோதிலும் இன்னமும் சூலூரில் உள்ள காசிக்கவுண்டன் புதூரின் மணத்தையும் காற்றையுமே சுவாசிக்கவும் நேசிக்கவும் செய்பவர்.
கிராமத்தையும் அதன் மக்களையும் சொந்தங்களையும் உறவுகளையும் அங்குள்ள நட்புகளையும் மனதளவில் மட்டுமின்றி நடைமுறையிலும் பேணிப்பாதுகாத்து வருபவர். அந்த மக்களோடு மக்களாக எப்போதுமே தம்மை அடையாளப்படுத்திக்கொள்பவர். அதனால் தம் வீட்டில் நடந்த முதல் இரண்டு திருமணங்களையுமே கூட கோவைப்பக்கம் நடத்த முடியவில்லையே என்ற மனக்குறை அவருக்கு இருந்தது உண்டு.

மகள் திருமணம் சென்னையில். ஏனெனில் மாப்பிள்ளை சென்னைக்காரர். அடுத்த திருமணம் சூர்யாவுடையது. ஜோதிகா மும்பையைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் கோவையில் கொண்டுபோய் திருமணத்தை வைக்கமுடியாது. அதனால் கார்த்தியின் திருமணமாவது கோவைப்பக்கம் தங்களின் உறவுமுறை சூழ நடந்தால் சிறப்பாக இருக்கும் என்ற ஆதங்கம் அவருக்கு இருந்தது. அதற்கு ஏற்றாற்போல் மருமகள் ரஞ்சனி கொடுமுடிக்கு அருகேயுள்ள குமாரசாமி கவுண்டன் பாளையத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்கவும் தாம் ஆசைப்பட்டபடி இந்தத் திருமணத்தை கோவையில் நடத்த முடிவு செய்தார் அவர்.

எதையும் நுணுக்கமாகப் பார்த்துப்பார்த்து சின்னதொரு இடைவெளிகூட விட்டுவிடாமல் செய்வதுதான் சிவகுமாரின் இயல்பு. ஒரு சிற்பிக்கேயுரிய குணாதிசயம் இது. சாதாரணமாக ஒருவரை வீட்டிற்கு அழைத்தால்கூட அவர் தம்முடைய வீட்டுவாசலிலே வந்து இறங்கியதிலிருந்து மறுபடி புறப்பட்டுப்போகிறவரை ஒவ்வொரு வினாடியையும் கச்சிதமாக முடிவுசெய்து கவனித்துத்தான் அனுப்பிவைப்பார். சென்னைக்கு அழைக்கிறார் என்றால் பெங்களூரிலிருந்து கிளம்பி ரயிலில் வந்துகொண்டிருந்தால் குறிப்பிட்ட நேரம்பார்த்து போன்செய்வார். “வந்தாச்சா?” என்பார். ரயில் சரியாக பெரம்பூரில் நுழைந்துகொண்டிருக்கும். சிவகுமார் அனுப்பிய கார் சென்ட்ரலில் காத்துக்கொண்டிருக்கும். எப்போதுமே ஒரு மனிதரால் இப்படி நடந்துகொள்ளமுடியுமா என்பது ஆச்சரியம். ஆனால் அப்படித்தான் நடந்துகொள்வார் சிவகுமார். எதையுமே ஒரு ராணுவ ஒழுங்குடன் நடத்தித்தான் அவருக்குப் பழக்கம்.

இப்படிப்பட்டவர் தமது வீட்டுத் திருமணங்களை எப்படி நடத்துவார் என்பது தெரிந்த விஷயம்தான். மகள் பிருந்தா திருமணமும், சூர்யா திருமணமும் அத்தனைக் கச்சிதமாக நடந்தது. கார்த்தி திருமணமும் அதுபோலவேதான் இருக்கும் என்பது எதிர்பார்க்கப்பட்ட விஷயம்தான். இந்தமுறை அவருக்குப் பக்கத்துணையாக சூர்யாவும் களத்தில் நின்றதால் இரண்டுபேரின் நிர்வாகத்தில் அத்தனையும் படு கச்சிதம்.

கோவையில் இத்தனைப் பிரபலமான நடிகர் ஒருவரின் திருமணம் சமீபத்தில் நடந்ததில்லை என்பதால் சூர்யா மற்றும் கார்த்தி ரசிகர்கள் ஊரையே விழாக்கோலமாக்கியிருந்தனர்.

கொடீசியா அரங்கம் போகும் அவினாசி சாலை பூராவும் திருமணத்திற்கு வாழ்த்துத் தெரிவிக்கும் போஸ்டர்கள். ‘இந்திரனே சந்திரனே அடுத்த முதலமைச்சரே பிரதம மந்திரியே’ என்றெல்லாம் கோணங்கித்தனமாக வார்த்தைகளை வீணாக்காமல், வரையறை செய்யப்பட்ட வார்த்தைகளுடன் மட்டுமே வாழ்த்துக்கள் இருந்தன. அதிலும் அவினாசி மெயின் சாலையிலிருந்து கொடீசியா அரங்கம் செல்லும் சாலை முழுக்க தொடக்கத்திலிருந்தே இருபுறமும் வரிசையாக வைக்கப்பட்டிருந்த பேனர்கள் இதுவரை எந்த நடிகருடைய திருமணத்திற்கும் வைக்கப்பட்டிருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். “இது என்ன திருமண விழாவா அல்லது மாநாடா என்ற சந்தேகம் வருமளவுக்கு கொண்டாடியிருக்கிறார்களே ரசிகப்பிள்ளைகள்” என்று தமது ஆச்சரியத்தைத் தெரிவித்தார் கவிஞர் அறிவுமதி.

திருமணத்திற்கு முதல்நாள் கோவையிலும் திருமண வரவேற்பு இருந்தது. வரவேற்பு மாலையில்தான் என்றபோதும் மதியமே அரங்கம் நிறைந்திருந்தது. இப்போதே இவ்வளவு கூட்டமா என்று வியந்தபோது திருமணத்திற்காக அழைக்கப்பட்ட உறவுகளும் ஊர்மக்களும் அத்தனை முன்னமேயே வந்துவிட்டிருந்தது தெரிந்தது. “பண்பாட்டு ரீதியான மண்சார்ந்த திருமணச்சடங்குகள் எல்லாம் முறைப்படி நடைபெறும். அதையெல்லாம் தவறவிடாமல் நீ வந்து பாருடா” என்று கவிஞர் அறிவுமதியிடம் சிவகுமார் சொல்லியிருந்ததால் முந்தைய தினம் காலையிலேயே தமது குடும்பத்துடன் வந்து இறங்கியிருந்தார் அறிவுமதி.

மதியம் மூன்றுமணிவாக்கிலேயே சடங்குகள் தொடங்கின. அரங்கம் பிரமாதமான அலங்கரிப்பில் கலைநயத்துடன் ஜொலித்தது. பசுமைப் போர்த்திய நுழைவாயிலிலிருந்து லட்சக்கணக்கான ரோஜா லில்லி மற்றும் ஆர்க்கிட் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மணமண்டபம்வரை அழகியல்சார்ந்த ஒரு பிரம்மாண்டம் ஆர்ப்பாட்டமின்றி வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. மண்டப மத்தியில் தொங்கிய சரவிளக்கு போன்ற கிறிஸ்டல் ஜாலம் அற்புத உலகம் போன்ற தோற்றத்தைப் பரப்ப....இந்த உறுத்தாத பிரம்மாண்டத்தை உருவாக்கியவர் கலை இயக்குநர் சந்திரசேகர் என்றார்கள்.

பொதுவாக இப்போதெல்லாம் ரிசப்ஷன் என்றாலேயே ஏழரை அல்லது எட்டுமணிக்குத்தானே தொடங்கும்? ஐந்தரை மணிக்கெல்லாம் ரிசப்ஷன் ஆரம்பித்தாகிவிட்டது. பாலா, சத்யராஜ், மனோபாலா, கே.எஸ்.ரவிகுமார், ஹரி, ஜி.வி.பிரகாஷ்,சாலமன் பாப்பையா என்று ஆரம்பித்த விஐபி பட்டாளம் விரிந்துகொண்டே போக கூட்டம் அம்மியது. அறிவுமதியும் நானும் குடும்ப சமேதராய் சென்றிருந்தோம். சிவகுமார் உறவினர்களின் உதவியுடன் ஓரளவு முன்வரிசையில் உட்காரமுடிந்தது. வினாடிக்கு வினாடி கூட்டம் அதிகரித்துக்கொண்டே போக மேடையில் திருப்பதி போல ஜருகண்டி ஜருகண்டி சிஸ்டம் ஆரம்பித்தது. உறவினர்கள், தனியார் செக்யூரிடியினர், ஈவண்ட் மேனேஜ்மெண்டினர் ஆகியோர் கூட்டத்தை ஒழுங்கு படுத்துவதில் முனைப்பாக இருந்தனர். காவல்துறையும் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. சிவகுமார் ஓரளவுக்குமேல் சமாளிக்கமுடியாமல் மேடையிலேயே ஒரு ஓரமாய் தம்முடைய சகோதரியுடன் அமர்ந்துகொண்டு பெருமிதத்துடன் நிகழ்வுகளை கவனிக்க ஆரம்பித்தார்.
சூர்யாதான் பாவம் விஐபிக்களை வரவேற்பதும் மேடையில் வந்திருக்கும் ரசிகர்களிடமிருந்து தப்பிப்பதுமாக சோர்வின்றி சுழன்றுகொண்டிருந்தார்.

மெல்லிசைக்குழுவினரின் வாத்திய இசை சூழலை சுவாரஸ்யமாக்கிக்கொண்டிருந்தது. சில பழைய பாடல்கள் தவிர்த்து மீதி அத்தனைப்பாடல்களையும் சிவகுமார் படத்திலிருந்து, சூர்யா படத்திலிருந்து, ஜோதிகா படத்திலிருந்து, கார்த்தி படத்திலிருந்து எடுத்துப் பாடினார்கள். அல்லது வாசித்தார்கள். சும்மா சொல்லக்கூடாது, புல்லாங்குழல் வாசித்தவர் ஒரு இசை வேள்வியையே அங்கே நடத்திக்காட்டினார். (இசைமேதை ஹரிபிரசாத் சவுராசியாவின் சீடர் என்று கேள்வி)

நேரம் ஆகிக்கொண்டே இருந்தது. மேடைப்பக்கம் போகலாம் என்று எடுத்த முயற்சி தோல்வியிலேயே முடிந்தது. விஐபிக்கள் பக்கமாகக்கூட போகமுடியாத அளவு நெரிசல். அடுத்த பக்கமோ கேட்கவே வேண்டாம். அந்த அளவு கூட்டம். “சரி நாம எதுக்கு மேடைக்குப் போகணும் உட்கார்ந்து அனைத்தையும் பார்த்து ரசித்துக்கொண்டிருக்கலாம். நாளை வேண்டுமானால் மேடைப்பக்கம் போகலாம்” என்றார் அறிவுமதி. மேடையில் இருந்த சிவகுமாரிடமிருந்து போன் வந்தது. “என்ன வந்திருக்கிறீர்களா இல்லையா? அல்லது உள்ளே நுழைவதில் ஏதும் சிரமமா? எங்கே இருக்கிறீர்கள்?” என்றார். உட்கார்ந்திருக்கும் இடத்தைச் சொன்னதும் உதவியாளர் ஒருவரை அனுப்பிக்கூட்டிவரச் சொன்னார். மிகுந்த சிரமத்துடன் மேடைக்கு ஏறியும் மணமக்களைப் பார்க்கமுடியவில்லை. “சரி முதல்ல போய் சாப்பிட்டுட்டு வந்துருங்க. அப்புறம் பார்க்கலாம்” என்று கூறி அனுப்பிவைத்தார். மேலும் ஒரு இரண்டு மணிநேரம் அனைத்தையும் பரவசத்துடன் கவனித்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு இரவு பதினோருமணி ஆனதும் ஓட்டலுக்குத் திரும்பிவிட்டோம்.

மறுநாள் விடியற்காலை நாலரை மணிக்கே கார் வந்துவிட்டது. நாலேமுக்கால் மணிக்கெல்லாம் மண்டபத்தில் இருந்தோம். கொடீசியா வளாகத்தினுள் அந்த விடியற்காலை நேரத்தில் புல்தரையில் பார்த்த காட்சி மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. நூற்றுக்கணக்கான பேர் புல்தரையில் படுத்துத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.

எல்லாரும் திருமணத்திற்கு வந்திருந்தவர்கள்.

இரவு வரவேற்பு நிகழ்ச்சி முடித்துக்கொண்டு முகூர்த்தத்தையும் பார்த்துவிட்டுக் கிளம்பலாம் என்று முடிவு செய்துவிட்டார்கள் போலும். இவர்களையெல்லாம் வெறும் ரசிகக்கண்மணிகள் என்ற பட்டியலில் சேர்த்துக் கொச்சைப்படுத்திவிட முடியாது. உறவுக்கார திருமணத்தில் கலந்துகொள்ள ஊரிலிருந்து வந்தோம். சந்தோஷமாக கலந்துகொண்டுவிட்டுத் திரும்புவோம் என்ற எண்ணத்துடன் இருந்தவர்களாகத்தான் அவர்கள் தென்பட்டார்கள். சிவகுமாருடைய ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் திரு குமரேசன் முந்தைய இரவு சொன்னார். “முகூர்த்தத்திற்கு இத்தனைக் கூட்டம் வராது. உறவினர்கள் நெருங்கிய நட்பு வட்டம் என்று ஒரு ஆயிரம்பேர் மட்டும்தான் வருவார்கள். குறைந்த அளவில்தான் அழைத்திருக்கிறோம்” என்று. அவருடைய வார்த்தைப் பொய்த்துப்போனது. ஆறுமணிக்கெல்லாம் மொத்த அரங்கம் நிறைந்து வழியத்தொடங்கியது.

பொழுது புலர்வதற்கு முன்னரே முதல் விஐபியாக குடும்பத்துடன் வந்து அமர்ந்தவர் நடிகர் பிரபு. அதன் பின்னர் திரையுலகப் பிரபலங்கள் வரிசைக்கட்டினர். முந்தைய தினத்தைப்போல ஆகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக நாங்களும் அறிவுமதி குடும்பமும் திருமணம் முடிந்த கையோடு மேடைசென்று மணமக்களை வாழ்த்திவிட்டு அமர்ந்துகொண்டோம். பத்துமணிவரை கூட்டம் முண்டியடித்துக்கொண்டு இருந்தது.

பகல் பனிரெண்டு மணிக்கு ரசிகர்களுக்கான மதிய விருந்து ஆரம்பித்தது. நாலாயிரம்பேருக்கு உணவு என்று மேலோட்டமாக சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் இரண்டுமடங்காக குவிந்திருந்தது ரசிகர் கூட்டம்.

இதனையெல்லாம் இங்கே இவ்வளவு விரிவாகச் சொல்லுவதற்குக் காரணம் இருக்கிறது.இந்த நிகழ்ச்சிகளெல்லாம் இன்றைக்குப் பிரபலமாக இருக்கும் இரண்டு நடிகர்கள் நடத்தும் பிரமாண்ட ஆடம்பரமான விழா.. அவர்களின் பகட்டையும் பணபலத்தையும் வெளிப்படுத்தும் வெளிப்பாடுகள் என்பதாக இல்லாமல், தாங்கள் யாரால் இந்த அளவு உயர்ந்தோமோ....இன்றைய நிலைமைக்கு வந்திருக்கிறோமோ அந்த மக்களையும் அந்த உறவுகளையும் அந்த ரசிகர்களையும் மறந்துவிடாமல் அவர்களையெல்லாம் அழைத்து தங்கள் வீட்டு விசேஷத்தில் பங்கேற்கவைத்து அவர்களின் மனம் குளிரவும் வயிறு நிறையவும் உபசரித்து அனுப்பும் ஒரு வாய்ப்பாக இதனை சிவகுமார் குடும்பம் பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான் இங்கே முக்கியம்.

பகல் விருந்து வெறும் ரசிகர்களுக்கு என்பதை முன்கூட்டிய பத்திரிகைச்செய்தியாக ஆக்காமல் கோவையும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையும் சேர்ந்த ரசிகர்களுக்குப் போய்ச்சேரும் செய்தியாக மட்டுமே உருவாக்கி ஒரு நல்ல விருந்தோம்பலை அதிக விளம்பரமில்லாமல் நடத்தி முடித்தார்கள்.

இதில் குறிப்பிடப்படவேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால் இது நடிக-ரசிகர் மனோபாவத்துடன் நடத்தப்படாமல் ‘நாம எல்லாரும் உறவுக்காரர்களே’ என்ற மனோபாவத்துடன் மட்டுமே நடத்தப்பட்டது என்பதுதான். அதனால்தான் அரங்கு நிறைந்த நடிக நடிகையர்கள் இருந்தும் தப்பித்தவறிக்கூட ஒரேயொரு தள்ளுமுள்ளோ, கூச்சல்குழப்பமோ, ரசிகர்களின் அத்துமீறலோ இல்லாமல் ஒரு குடும்பவிழாவில் எப்படிக்கலந்து கொள்வார்களோ அதே மனோபாவத்துடனும் அதே ஒழுங்குமுறையுடனும் அத்தனை ரசிகர்களும் அவ்வளவு கட்டுப்பாடு கடைப்பிடித்தனர். இது மிகவும் இயல்பாகவே அங்கே நடந்தேறியது என்பதுதான் ஆச்சரியப்படத்தக்க ஒன்று.
முகூர்த்த அரங்கில் பல சுவாரஸ்யங்களைப் பார்க்க முடிந்தது. ஒரு வயதான அம்மாளை அவருடைய மகன் “வாம்மா போவோம் எனக்கு வேலைக்கு நேரமாவுது” என்று அழைத்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த அம்மாளுக்கு வந்ததே கோபம்....”ஏண்டா நேத்து சாயந்திரம் உம்பொண்டாட்டிய அழைச்சிகிட்டு வந்துட்டு சாவகாசமா எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டு நடுராத்திரிக்கில்லா வூடு வந்து சேர்ந்தே? இப்ப நான் மட்டும் உடனே உங்கூட வந்துரணுமா? நா வரமாட்டேன். கடேசிவரைக்கும் எல்லாம் பார்த்துட்டுதான் வருவேன். நீ வேலைக்கி போனா எனக்கென்ன, போவாட்டி எனக்கென்ன?” அந்த அம்மாள் பிடிவாதமாக கிளம்ப மறுத்துவிட அந்த இளைஞன் செய்வதறியாமல் பேசாமல் உட்கார்ந்துவிட்டான்.

திருமணம் முடிந்து நான்கு நாட்கள் கழித்து சென்னை லீ ராயல் மெரிடியன் நட்சத்திர விடுதியில் சென்னைக்கான வரவேற்பு நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்பாடாகி இருந்தது. இங்கு உறவு மற்றும் நட்பு வட்டத்தைச் சிறிதாக்கி வெறும் பிரபலங்களுக்கான வரவேற்பு விழாவாகவே இந்த நிகழ்வு ஏற்பாடாகி இருந்தது. பிரபலங்களில் முதலாவதாக வந்தவர் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் நல்லகண்ணு. அடுத்து வந்தவர் சோ. பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்டவர் முதல்வர் ஜெயலலிதா.
முதல்வர் வருகிறார் என்பதற்காக ஏகப்பட்ட போலீஸ் குவிக்கப்பட்டிருந்தது. மெட்டல் டிடக்டர், போலீஸ் நாய்கள், பெண் போலீஸ் என பரபரப்பு நிலவிக்கொண்டே இருந்தது. திரைப்பட பிரபலங்களைத்தொடர்ந்து அரசியல் தலைவர்களும் வந்துகொண்டே இருந்தனர். ஸ்டாலின், வைகோ, ஆர்எம்வீ, நெடுமாறன் என்று வந்துகொண்டே இருக்க.....முதல்வர் வரவில்லை என்பது இரவு ஒன்பதரை வாக்கில்தான் தெரியவந்தது.

வரவேற்பில் சைவம்தான் இருக்கும் என்று நினைத்திருக்க அசைவமும் இருந்தது ஆச்சரியமான ஒன்று. பொதுவாக நட்சத்திர ஓட்டல்களில் இம்மாதிரியான விருந்துகளெல்லாம் சுவையாக இருக்காது. ஆனால் இங்கே உணவும் மிகமிக நன்றாக இருந்தது விசேஷம். நிறைய அயிட்டங்கள் இருந்தன. மெனு ஜோதிகா தீர்மானித்தது என்றார்கள்.
இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் ரேவதி கிருஷ்ணாவின் வீணைக்கச்சேரி. வீணை காயத்ரிக்கு அடுத்து திரையிசைப்பாடல்களை இத்தனை அழகுடன் வாசிப்பவர் இவர் ஒருவராகத்தான் இருக்கவேண்டும்.

அடுத்த நாள் காலைதான், தா.பாண்டியன் பேச்சின் சர்ச்சை தொடர்பாகத்தான் முதல்வர் வரவில்லை என்பதாகச் செய்திகள் கசிந்தன. பதினொன்றரை மணிவாக்கில் முதல்வர் அலுவலகத்திலிருந்து செய்தி ; ‘மாலை ஆறு மணிக்கு சிவகுமார் வீட்டிற்கு முதல்வர் வருகிறார்’

முதல்வர் ஜெயலலிதா சிவகுமார் வீட்டிற்கு வந்ததும் மணமக்களை வாழ்த்திச்சென்றதும் எல்லாருக்கும் தெரிந்த செய்தி. ஏதோ காரணத்தால் திருமண விழாவுக்கு வரமுடியாமல் போய்விட்டாலும் வீடு தேடிவந்து வாழ்த்திச் சென்றது ஜெயலலிதாவின் பெருந்தன்மையாகவும் சிவகுமார் மீது கொண்டுள்ள நட்புக்கும் மதிப்புக்கும் அடையாளமாகவும் இருக்கலாம்.
கோவையில் நடந்த விழாவும் சரி; சென்னையில் நடந்த வரவேற்பும் சரி; ஒரு மாநில முதல்வர் வீடுதேடிவந்து வாழ்த்திச்சென்ற வைபவமும் சரி ஒன்றைத்தான் சுட்டுகிறது.

கொஞ்சம் பின்னோக்கிப் பார்த்தோமென்றால் தமிழகத்தில் மிகவும் மரியாதைக்குரிய குடும்பமாக இருந்தது நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசன் குடும்பம்தான். மற்ற பிரபலங்களெல்லாம் தனிப்பட்ட முறையில் பிரபலமாக இருந்தார்களே தவிர அவர்கள் குடும்ப ரீதியாக பிரபலமாக இருந்ததில்லை. திரைப்பட முன்னணியினர் மட்டுமல்ல அரசியல்தலைவர்களின் குடும்பங்களும் இன்றைக்கு இந்தப் பட்டியலில் வரமுடியாது. ரொம்பவும் யோசித்தால் ஒரு ஐந்து குடும்பங்களை ‘இன்றைய மரியாதைக்குரிய குடும்பங்கள்’ என்று பட்டியலிடலாம்.

அப்படிப்பட்ட மரியாதைக்குரிய குடும்பங்களில் ஒரு குடும்பத்தில் நடந்த இனிமையான மகிழ்வான நிகழ்வு இது.